Woonveste: “Nudgen doe ik van nature eigenlijk al”

Hoe ben je bij Woonveste terecht gekomen?

“Ik werkte negentien jaar lang bij een zorginstelling voor beschermd wonen. Via een collega die naar Woonveste vertrok kwam ook ik daar terecht. Dat jasje past mij uitstekend. Mijn kracht ligt vooral op het sociale gebied. Ik kan me goed inleven in huurders, begrijp hun zorgen en weet op een respectvolle manier te communiceren. Ik kan goed omgaan met verschillende doelgroepen. Ik ben echt het aanspreekpunt in de wijk, met speciale aandacht voor mensen met een rugzakje. Dus mensen in armoede, psychische problemen, of statushouders. Mijn kracht ligt in het goed luisteren, analyseren en het vinden van een passende oplossing voor hun problemen. Mijn ervaring bij de zorginstelling heeft ook geholpen om goed met deze doelgroep om te gaan.”

Wat voor soort problemen kom je zoal tegen in jouw wijk?

“Mijn wijk is De Kleine Kern. Ik neem daarbij de zogenaamde rode wijken voor mijn rekening, de wijken waarin de sociale achterstand het grootst is. Ik kom daar in de prakrijk van alles tegen: armoede, mensen met een laag scholingsniveau, maar ook overlast of mensen die simpelweg niet digitaal vaardig zijn en daarbij hulp nodig hebben.”

Hoe ga je te werk bij het oplossen van problemen?

“Ik ben vaak de verbinder. Ik hoeft niet alles zelf op te lossen, maar wel zorgen dat bewoners bij de juiste hulp terechtkomen. Soms ontkom je natuurlijk niet aan handhaven. Maar in beginsel ben ik iemand die vanuit intrinsieke motivatie van mensen problemen wil oplossen. Ik luister en observeer, vraag naar hun wensen, dromen en zorgen. Wat vinden zij belangrijk in hun leven of buurt? Later, toen ik een opleiding over nudging volgde, kwam ik erachter dat ik die werkwijze al lang toepas.”

Hoe pas je nudging dan toe in je werkzaamheden?

“Ik heb een luisterend oor en kan mezelf verplaatsen in de ander. Maar we hebben bijvoorbeeld ook een pipowagen, de buurtkar, waarmee we door de wijk trekken en informatie geven aan bewoners. Ook doen we veel met pictogrammen en flyers waarmee we bijvoorbeeld ons vergroenende tuinenproject onder de aandacht brengen. Mensen die daaraan meedoen krijgen dan achteraf een kaartje met de boodschap dat ze goed bezig zijn. Maar we spuiten ook bloemen op de grond naast afvalcontainers om te voorkomen dat het rond die containers een bende wordt.”

Krijg je met die aanpak mensen in beweging?

“Niet altijd, maar vaak wel. Je hebt altijd mensen die zich er niets van aantrekken, maar met de botte bijl handhaven wekt nog veel meer verzet op, zo is mijn ervaring. Met nudging maak je mensen sneller eigenaar van het probleem. Ze voelen zich eerder aangesproken en verantwoordelijk. En dat moet je hebben. Als iemand vanuit zichzelf gaat nadenken over een probleem, komt er een betere oplossing uit dan bij simpelweg handhaven.”

Gebruiken jouw collega’s dezelfde aanpak?

“Ja eigenlijk wel. We zijn sinds een jaar of drie overgestapt op deze aanpak. Sinds we een nieuwe wijkregisseur hebben en een opleiding over sociaal beheer hebben gevolgd. Het is fijn om te merken dat de huurders het ook waarderen. Zo komen er betere oplossingen met minder weerstand vanuit de bewoners.”

Zelf aan de slag met praktische technieken om gedrag effectief te sturen?

Zelf ook met subtiele aanpassingen bewoners aansporen om vervuiling in de portieken aan te pakken of de huur wel op tijd te betalen… Tijdens de training Gedrag beïnvloeden met nudging leer je hoe kleine veranderingen in de omgeving een groot effect hebben op het gedrag van bewoners.